De leer van Jezus bestaat maar uit twee zinnetjes: "Heb God de Vader, jouw Heer, boven alles lief met geheel je hart en met alle jou door God verleende levenskrachten." De tweede regel is gelijk aan de eerste regel van de liefde. "Heb je naaste lief als jezelf." Dit lijkt heel gemakkelijk, maar dè grote hindernis is onze liefde voor wereldse en materiële dingen. En een nog grotere hindernis zijn ondeugden zoals haat, zinnelijkheid, hebzucht, jaloezie, ijdelheid, gemakzucht, woede en de zucht om te heersen. Zulke slechtheid doodt de liefde voor anderen wanneer deze zich in onze geest nestelen. Hierdoor ontstaat veel en nodeloos lijden. Lijden dat voorkomen kan worden door wel deze twee regels van de liefde in acht te nemen.

De tien Mozaïsche levensregels zijn de weg naar ware liefde. Deze scheppen een zuivere basis. Maar de eerste leefregel van de liefde die Jezus gegeven heeft, zorgt ervoor dat de hele weg wordt overgeslagen. Hij leidt direct naar het doel, want deze regel is weg èn doel tegelijk. Zuivere liefde voor God de Vader is voldoende om in één stap het doel van het aardse leven te bereiken.

Citaat:

"Als een ziel zich volledig ondergeschikt heeft gemaakt aan het wezen van haar geest van liefde-wijsheid en ze daardoor in aards opzicht geen wensen meer heeft, zodat zij enkel en alleen nog naar het geestelijke streeft en derhalve als zelfbewuste ziel in het geestelijke is opgegaan, dan heeft de meer voltooide mens een niveau bereikt dat door de Indische wijzen als 'nirwana' aangeduid werd. Een toestand dus waarin iedere wil die gebaseerd is op vleselijke, aardse neigingen teniet is gedaan, en die ieder leven in het fysieke lichaam als materieel bestaan uitsluit. Die toestand is in het materiële leven mogelijk en moet zelfs bereikt worden opdat de totale vrede zijn intrek neemt in het menselijke hart". (GJE 11, 50:12.)