Mozes († 1500 v. Chr.) gaf de mensheid fundamentele morele gedragsregels. Waarom deze zo fundamenteel zijn, ontdek je echter pas als je de geestelijke betekenis ervan doorziet. Zo zegt de tiende regel dat we niet de liefde (vrouw) van iemand moeten willen hebben (begeren) omdat onze liefde dan niet meer onvoorwaardelijk kan zijn. Helaas is in de loop van de tijd die geestelijke achtergrond volledig verloren gegaan, waardoor het nut en de noodzaak van deze levensregels niet meer begrepen wordt. Maar Jakob Lorber geeft er een zeer grondige en begrijpelijke uitleg van.

Hoewel iedereen de directe betekenis van "niet-doden" goed begrijpt, zijn er desondanks vele miljoenen mensen die zich er niet aan houden. De spirituele betekenis wordt niet herkend, omdat de formulering weerstand oproept. In de negende regel zegt Mozes dat iedereen er heel goed aan doet al zijn begeerten volledig te beheersen. Het is bijvoorbeeld bijzonder dom om rijk te willen worden. Maar waarom dit zo dom is, blijkt pas als duidelijk is gemaakt wat het werkelijke doel van ons leven als mens is. Deze negende regel roept dan ook veel vragen op, want het lijkt alsof het een advies is dat tegen de menselijke natuur ingaat. Elk menselijk verlangen lijkt verboden te worden. Dit is dan ook de reden dat heel veel mensen na de tijd van Mozes deze regel gewoon negeerden. Zij konden zich niet voorstellen wat het nut kan zijn van "niet begeren" als nagenoeg ieder mens dat doet. Héél weinig mensen kunnen immers hun wensen en verlangens, of hun emoties echt beheersen. Meestal onderdrukken we dergelijke gevoelens, maar dat dient onze geestelijke ontwikkeling niet.

De reden om Mozes' levensregels na te leven is simpelweg deze: kies je voor de liefde Zelf, of voor het wereldse en haar genoegens? Als het doel liefde is, kan er geen plaats voor begeerten zijn omdat liefde gelijk staat aan delen en het steunen van elkaar.